en.wiktionary.org

հնչյուն - Wiktionary, the free dictionary

singular plural nominative հնչյուն (hnčʻyun) հնչյուններ (hnčʻyunner) dative հնչյունի (hnčʻyuni) հնչյունների (hnčʻyunneri) ablative հնչյունից (hnčʻyunicʻ) հնչյուններից (hnčʻyunnericʻ) instrumental հնչյունով (hnčʻyunov) հնչյուններով (hnčʻyunnerov) locative հնչյունում (hnčʻyunum) հնչյուններում (hnčʻyunnerum) definite forms nominative հնչյունը / հնչյունն (hnčʻyunə / hnčʻyunn) հնչյունները / հնչյուններն (hnčʻyunnerə / hnčʻyunnern) dative հնչյունին (hnčʻyunin) հնչյուններին (hnčʻyunnerin) 1st person possessive forms (my) nominative հնչյունս (hnčʻyuns) հնչյուններս (hnčʻyunners) dative հնչյունիս (hnčʻyunis) հնչյուններիս (hnčʻyunneris) ablative հնչյունիցս (hnčʻyunicʻs) հնչյուններիցս (hnčʻyunnericʻs) instrumental հնչյունովս (hnčʻyunovs) հնչյուններովս (hnčʻyunnerovs) locative հնչյունումս (hnčʻyunums) հնչյուններումս (hnčʻyunnerums) 2nd person possessive forms (your) nominative հնչյունդ (hnčʻyund) հնչյուններդ (hnčʻyunnerd) dative հնչյունիդ (hnčʻyunid) հնչյուններիդ (hnčʻyunnerid) ablative հնչյունիցդ (hnčʻyunicʻd) հնչյուններիցդ (hnčʻyunnericʻd) instrumental հնչյունովդ (hnčʻyunovd) հնչյուններովդ (hnčʻyunnerovd) locative հնչյունումդ (hnčʻyunumd) հնչյուններումդ (hnčʻyunnerumd)